اولین بار چه کسی و چگونه از نور برای چاپ عکس استفاده نمود؟
چاپ عکس از دیرباز تا کنون چه روندی را پشت سر گذاشته است؟
قبل از پیدایش هنر عکاسی، مردم در باره چگونگی پردازش تصاویر از طریق نور آگاهی نداشتند چون درک چنین مسئله ای برایشان سخت و بدون مفهوم بود. آنها فقط می توانستد تصاویر را بر روی دیوار یا کاغذ مورد پردازش قرار دهند تا اینکه در قرن های 13 و 14 تاریک خانه برای اولین بار ایجاد شد. تاریک خانه به شکل یک فضای تاریک و بسته بود که فقط سوراخ کوچکی در یک سمت آن قرار داشت. قطر این سوراخ آنقدر کوچک بود تا نور بتواند با عبور از این حفره بسیار ریز بر روی سطح قرار گیرد و تصویر ثبت شود البته ناگفته نماند که تصاویر از طریق تاریک خانه یا به اصطلاح دیوار جعبه به صورت وارونه ثبت می شد.
نیسفورنیئپس در سال 1826اولین کسی بود که با استفاده از جعبه تاریک توانست اولین عکس تاریخ را ثبت کند. او با قرار دادن یک صفحه حساس در داخل جعبه تاریک پس از گذشت 8 ساعت نور دهی موفق شد صفحه مقابل خود را بر روی صفحه حساس به نور ثبت نماید. نیسفورنیئپس اختراع خود را نقاشی نور یا هلیوگرافی نامید. در سال 1839 لوئی داگر با استفاده از صفحات نقره ای صیقل خورده و حساس شده با بخار یُد توانست تصاویر اشیاء را ثبت کند. او این روش چاپ تصاویر را که تنها از طریق گرفتن تصویر دیگری از نسخه اصلی امکان پذیر بود داگرئوتیپ نامید. به دلیل اینکه کپی کردن عکس از طریق گرفتن تصویر دیگری از نسخه اصلی بسیار سخت و طاقت فرسا بود امکان تکثیر زیاد تقریبا غیر ممکن بود.
تابوت دانشمند انگلیسی زبان برای اولین بار موفق شد چندین نسخه چاپی از یک تصویر واحد را ایجاد نماید. او با استفاده از قرار دادن کاغذ حساس به نور در داخل جعبه، تصاویر را ثبت می کرد و سپس از طریق فرایند های شیمیایی خاص، تصویری منفی از آنها را چاپ می نمود. در حقیقت روش کار ویلیام فاکس که با نام کالوتیپ عمومیت یافت اساس ثبت و چاپ عکس قرار گرفت.
جان هرشل و جینز پور با ایجاد یک صفحه شیشهای توانستند روند ثبت منفی تصویر را ادامه دهند. روش کار آنان زمینه را برای پیدایش نگاتیوهای صفحه شیشهای فراهم نمود تا چاپ تصاویر از طریق همان منبع نگاتیو امکان پذیر شود. با ساخت فیلم های ژلاتینی در دهه 1880 روند چاپ عکس از طریق نگاتیو های صفح شیشه ای تکمیل شد تا جایی که به روش رایج ثبت عکس تبدیل گردید.
دوربین عکاسی Browni اولین دوربینی بود که توسط کارخانه کداک آمریکا ساخته شد و در دسترس عموم قرار گرفت. اکنون دیگر محدودیتی برای چاپ عکس وجود نداشت. افراد براحتی می توانستند حلقهی نگاتیو را در داخل این دوربین قرار داده و عکس های مورد نظر خود را ثبت نمایند. تمامی مراحل چاپ عکس به صورت خودکار توسط این دوربین انجام می شد.
شیوه عکاسی در قرن 21 دچار تحولی شگرف شد و اصولی کاملا مشخص شده را در پی گرفت. چاپ ژلاتین نقرهای به دلایل مختلف از جمله هزینه و سهولت تولید به عنوان رایج ترین و پرکاربرد ترین روش چاپ عکس مورد توجه قرار گرفت. به این ترتیب تمامی روش های اولیه به طور کامل کنار گذاشته شدند. تا قبل از قرن 21 نگاتیوهای عکاسی تنها قابلیت ثبت تصاویر خاکستری و سفید رنگ را داشتند تا اینکه در این زمان برای اولین بار عکاسی رنگی توسط برادران لومیر روی کار آمد.
فناوری های به کار برده شده در چاپ دیجیتال از جمله قابلیت انجام خدمات PODو کیفت بالای چاپ باعث شد تا چاپ دیجیتال عکس در کوتاه ترین زمان ممکن جای روش های سنتی را بگیرد و کاملاً بر بازار چاپ غلبه پیدا کند.
در این نوع روش چاپ عکس،پس از اینکه کاغذ را در پرینتر قرار می دهند، مقادیر کمی از جوهر رنگی به واسطه جلو عقب رفتن اسکن بر روی سطح کاغذ پخش می شود. به طور معمول چاپ جوهر افشان برای ایجاد یک تصویر تمام رنگ از مجموعه چهار جوهر CMYKاستفاده می کند.
این نوع دستگاه های چاپ عکس برای انتقال رنگ روی سطح کاغذ از عناصر گرمایشی استفاده می کنند. این رنگ ها بر روی یک روبان پلاستیکی در داخل دستگاه پرینتر قرار گرفته شده اند و زمانی که کاغذ توسط پرینتر انتقال داده می شود، رنگ گرم شده و به گاز تبدیل می گردد. گاز تشکیل شده پس از سرد شدن بر روی سطح کاغذ جامد می شود.